Istotne segmenty władzy publicznej przypisane tylko państwu polskiemu:

1) stanowienie i pobieranie danin na utrzymanie państwa polskiego podmiotów wewnętrznych prawa publicznego i międzynarodowego w ramach obowiązku poszanowania prawa. Tą część władzy wyraża art.217 Konst. RP.
2) prawo suwerennego i samoistnego decydowania – zarówno poprzez stanowienie prawa jak i bezpośredniej czynności o administrowaniu środkami publicznymi z tych danin pochodzącymi;
3) wydatkowanie środków publicznych na cele wynikające z konstytucji i ustawowej funkcji państwa i innych podmiotów publicznych;
4) ustanowienie pieniądza krajowego(pol) jako wyłącznego środka płatniczego i miernika wartości w obrocie gospodarki na terytorium Polski – art.227 Konst. RP.

Elementy te mogą być częściowo przekazane na rzecz innych podmiotów prawa publicznego w poszanowaniu wewnętrznego i międzynarodowego do takiego stopnia, by nie pozbyć się istoty władztwa finansowego.
Niewątpliwie z niezbywalnych atrybutów państwa jest ustanowienie pieniądza. Przekazanie części tego władztwa na rzecz organizacji ponadnarodowych dotyczą istoty państwowości.
Władza finansowa w sensie przedmiotowym.
Zgodnie z Konstytucją RP z 1997 roku Rozdziałem X pojęcie władzy finansowej można odnosić do tych segmentów władzy, o której mowa w tym rozdziale. Jest ono szersze od wspomnianych instytucji.
W skład władztwa finansowego wg konstytucji wchodzi nie tylko ptk.1, prowadzenie gospodarki finansowej państwa(art.219,226), wydatkowanie publicznych środków finansowych(art.216 ust.1), ale także zaciąganie i obsługa długu publicznego(art.216 ust.5, art.220) oraz zarządzanie mieniem państwa.
Zgodnie z art.216 ust.2 nabywanie i zbywanie oraz obciążanie nieruchomości udziałów lub akcji oraz emisji wartościowych papierów przez Skarb Państwa, NBP i inne państwowe osoby prawne następuje wyłącznie na zasadach i w trybie określonym w ustawie.
Zarówno aspekty organizacji wewnętrznej SP jak i jego działalności na zewnątrz (emisja papierów wartościowych, operacje dotyczące mienia Skarbu Państwa traktowane są jako operacje dotyczące finansów publicznych). Należy domniemywać, że problematyka ta powinna być regulowana przez stawy o charakterze publicznoprawnym.
Ustawodawca konstytucyjny chciał wskazać, że ustanowienie takich podmiotów publicznych i zasad obrotu mienia tych osób powinny zostać poddane reglamentacji publicznoprawnej. Obrót nimi może odbywać się tylko w interesie publicznym.


Comments

You must be logged in to post a comment.